از جمله خواص دیگر انار مي توان به موارد زير اشاره نمود :

 

1- انار خون را تصفيه كرده و تقويت كننده قلب و كليه است.
2- انار اشتها آور است وبهتر است قبل از غذا مصرف شود.
3- انار در رفع اوره و كلسترول ، دفع سموم و تعادل مايعات بدن به خصوص خون نقش مهمي را ايفا مي كند.
4- مصرف انار شيرين، ايجاد شادي نموده و رنگ رخسار را باز مي كند.
5- مصرف انار شيرين تقويت كننده كبد مي باشد و در معالجه يرقان( زردي) مفيد است.
6- انار ترش و شيرين( ملس) باعث كاهش فشار خون مي شود.
7- مصرف انار در معالجه راشي تيسم، كم خوني و ضعف اعصاب مؤثر است و به بدن نيرو مي بخشد

سيب Apple
نام علمی Nigella Sativa
گياه شناسي
درخت سيب در بیشتر نقاط دنيا پرورش داده مي شود و سيب ميوه ايست كه مي توان گفت در هر جاي دنيا وجود دارد و همه مردم دنیا آنرا مي شناسند.
در كشور عزيز ما ايران اين درخت بصورت وحشي در جنگل هاي شمال وجود دارد در لاهيجان و رودسر آنرا آسيب ، هسي و هسيب و در مازندران به آن سه مي گويند .
سيب انواع مختلف دارد . انواع وحشي آن كوچك و پرورش يافته آن درشت و برد مي باشد . سيب نوع ترش و شيرين دارد .
خواص داروئي:
1)سيب يك ميوه قليايي است و تميز كننده بدن است و بعلت دارا بودن پكتين زياد آب اضافي بدن را خارج مي سازد
2)سيب را مي توان براي برطرف كردن اسهال حتي براي كودكان بكار برد . بدين منظور سيب را بايد رنده كرد و استفاده نمود .سيب را مي توان پخت و براي آنهايي كه روده تنبل دارند آن را روي آتش ملايمي بپزيد البته حتما ازظرف لعابي يا تفلون استفاده كنيد زيرا به اين طريق پكتين و ويتامين هاي آن حفظ مي شود.
3)شربت سيب بهترين دارو براي درمان سرفه و گرفتگي صدا مي باشد .براي تهيه شربت سيب يك كيلو سيب راشسته و با پوست قطعه قطعه كنيد و در يك ليتر آب بپزيد سپس آنرا با پارچه نازكي صاف كنيد و چند تكه قند به آن اضافه كنيد و دوباره روي آتش ملايم قرار دهيد تا قوام بيايد و آن را از روي آتش برداريد روزي سه تا چهار فنجان از اين شربت بنوشيد.
4)سيب داراي مقدر زيادي كلسيم است و كلسيم سيب به بدن كمك مي كند كه كلسيم غذاهاي ديگر را نيز جذب كند.
5)خوردن سيب يبوست را برطرف مي كند و براي خستگي مفرط مفيد است
6)دم كرده برگ درخت سيب ادرار آور است و درمان كننده التهاب كليه و مثانه ميباشد.
7)نوشيدن آب سيب داروي موثري براي درمان سرماخوردگي و گرفتگي صدا و سرفه است.

وقتي شخصي دچار برق گرفتگي مي شود، عبور جريان الكتريكي از طريق بدن ممكن است وي را از هوش برده ، منجر به توقف تنفس و حتي ضربان قلب وي شود. جريان الكتريكي مي تواند هم در محلي كه وارد بدن مي شود و هم در محلي كه براي تخليه به «زمين » از بدن خارج مي شود، سوختگي ايجاد كند. در بعضي موارد، جريان برق ، گرفتگي عضلاني هم ايجاد مي كند كه اين موضوع ، مانع از قطع ارتباط مصدوم با منبع برق مي شود. بنابراين وقتي به صحنه حادثه مي رسيد، امكان دارد كه هنوز جريان الكتريكي در بدن مصدوم برقرار باشد («برق دار»). آسيب هاي الكتريكي معمولاً در منزل يا محل كار و در اثر تماس با منابع برق با ولتاژ پايين رخ مي دهند. همچنين ممكن است اين آسيب ها در اثر تماس با منابع برق با ولتاژ بالا (مثل خطوط انتقال نيروي افتاده روي زمين ) هم رخ دهند. افرادي كه با جريان ولتاژ بالا دچار برق گرفتگي مي شوند، ندرتاً زنده مي مانند.
 
صاعقه
صاعقه يك جريان الكتريكي ناگهاني طبيعي است كه از جو تخليه مي شود و در مسير خود، مقادير زيادي از حرارت و نور را منتقل مي كند. صاعقه ، تماس خود با زمين را از طريق نزديك ترين ساختارهاي بلند محوطه و احتمالاً هر شخصي كه نزديك آن ساختار ايستاده باشد، برقرار مي كند. اصابت صاعقه مي تواند به آتش گرفتن لباس ها، زمين خوردن مصدوم و حتي مرگ آني منجر شود. هرچه سريع تر تمام افراد را از محل اصابت صاعقه دور كنيد.
 
جريان ولتاژ بالا
تماس با جريان ولتاژ بالا (كه معمولاً در خطوط نيرو و كابل هاي هوايي پرفشار وجود دارد) معمولاً به مرگ فوري منجر مي شود. افرادي كه زنده مي مانند، سوختگي هاي شديدي خواهند داشت . از اين گذشته ، اين شوك مي تواند با ايجاد اسپاسم عضلاني ، مصدوم را به اطراف پرتاب كرده ، آسيب هايي مثل شكستگي ايجاد كند. جريان برق با ولتاژ بالا مي تواند تا 18 متر جهش («قوس ») داشته باشد. اشيايي مثل چوب خشك يا لباس نمي توانند از شما محافظت كنند. قبل از نزديك شدن به مصدوم ، منبع جريان برق بايد قطع شده باشد؛ در صورتي كه خطوط نيروي هوايي در راه آهن آسيب ديده باشند، قطع منبع برق بسيار حياتي خواهد بود. مصدوم احتمالاً بي هوش است . پس از آنكه از بي خطر بودن محل مطمئن شديد، راه تنفسي مصدوم را باز كرده ، تنفس وي را بررسي كنيد؛ آماده باشيد تا در صورت لزوم احياي تنفسي و ماساژ قفسه سينه را آغاز كنيد (مبحث « اقدامات نجات دهنده حيات » را ببينيد). در صورتي كه مصدوم در حال نفس كشيدن است ، وي را در وضعيت بهبود قرار دهيد. علايم حياتي (سطح پاسخ دهي ، نبض و تنفس ) را مرتباً كنترل و ثبت كنيد.