تاندونیت و تنوسینوویت

اندونیت و تنوسینوویت عبارت است از التهاب دردناک تاندون (تاندونیت ) و پوشش تاندون (تنوسینوویت ) .

 

غالباً همزمان ایجاد می گردند. به طور طبیعی رشته های تاندون در رشته های عضله فرو می روند. عضله اسکلتی در هر انتهای خود تاندونی دارد که به استخوان می چسبند.

 

نیروی انقباض عضله از طریق تاندون منتقل شده ، تولید حرکت می کند.

علایم شایع
محدودیت حرکت ، حساسیت به لمس و تورم اطراف تاندون ملتهب . محل های شایع عبارتند از شانه ، آرنج ، تاندون آشیل یا عضله دوقلو پشت ساق پا.
ضعف در تاندون به علت رسوب کلسیمی که غالباً همراه تاندونیت وجود دارند.

علل
آسیب معمولاً ناشی از فعالیت ورزشی سخت
اختلالات عضلانی ـ اسکلتی شامل نقایص مادرزادی و روماتیسم
وضعیت قرارگیری نامناسب
عوامل افزایش دهنده خطر
استفاده بیش از حد از تاندون ها و مفاصل خاص در اثر شرکت در مسابقات ورزشی
حرکت غلط و کشیدگی در طی فعالیت . به طور مثال نگه داشتن و حرکت دادن مکرر یک راکت تنیس به طور غلط ممکن است باعث تاندونیت در آرنج گردد (آرنج تنیس بازان ).

پیشگیری
قبل از آغاز یک ورزش ، براساس یک برنامه منظم ، بدن خود را گرم کرده و فشار بر عضلات را به تدریج افزایش دهید.
قبل از هر فعالیتی خود را گرم کنید.
روش های مناسب را برای هر ورزشی که تمایل به انجام مرتب آن دارید، یاد بگیرید.

عواقب مورد انتظار
معمولاً با درمان و استراحت تاندون علاج می گردد. بهبودی ۶ هفته زمان می برد.

عوارض احتمالی
رسوب های کلسیمی بزرگ در تاندون ملتهب که منجر به اختلال دایمی می گردد («مفصل منجمد»).
درمان

ادامه نوشته

علت تعریق بدن در هنگام ورزش

علت تعریق بدن در هنگام ورزش چیست ؟

 

 

عامه مردم به اشتباه بر این باورند که اگر بدن در طول انجام حرکات ورزشی تعریق نداشته باشد انجام آن تمرینات بی فایده است و عرق کردن رابطه مستقیم با مقدار کالری مصرفی بدن و مفید بودن و سازندگی حرکات ورزشی دارد.

 

 

برای اثبات نادرست بودن این باور، علت تعریق و رابطه آن را با حرکات ورزشی مورد بررسی قرار می دهیم.
باید توجه داشت که بدن انسان مانند تمامی موتورها عمل می کند و بی وقفه در حال انجام کار است و تولید حرارت می کند، هر چه ماهیچه ها بیشتر منقبض و منبسط شوند مقدار حرارت تولید شده نیز افزایش می یابد. بنابراین اگر راهی برای خنک شدن بدن وجود نداشته باشد بعد از بیست دقیقه بر اثر بالا رفتن درجه حرارت بدنمان از هوش خواهیم رفت.
اولین راه خنک شدن بدن دفع حرارت از طریق پوست است. روشهای دیگری نیز برای کاهش دمای بدن نظیر انتقال حرارت به محیط توسط دوش آب سرد و یا استفاده از کولر و دیگر وسایل خنک کننده وجود دارد ولی تعریق راه دیگری است که بدن از آن برای کاهش دمای خود استفاده می کند، آبی که در خون ما جاری است گرمای بدن را جذب می کند و به صورت عرق توسط غدد زیر پوست در سطح پوست منتشر شده و سبب خنکی ما می شود.
در مواقعی که دمای محیط بالاست اولین راه خنک شدن بدن تعریق است، حال اگر محیط مرطوب نیز باشد عرق روی پوست نمی تواند تبخیر شود و به صورت قطره های آب از بدن سراریز می شود.
میزان تعریق افراد بستگی به سن، جنسیت و فیزیک بدن آنها دارد مثلا میزان تعریق بدن زنان از مردان کمتر است و با افزایش سن این میزان کاهش می یابد. اما این تفاوتها بر میزان تعریق به هنگام انجام حرکات ورزشی تاثیر چندانی ندارد و تقریبا برای همه افراد یکسان است.
اگر در محیطهایی که دارای وسایل خنک کننده هستند و یا در فصل سرما ورزش کنیم ، میزان تعریق بدن کاهش می یابد زیرا هوای خنک عرق را به سرعت بخار می کند و این بدین معنا نیست که بدن ما مقدار کمتری کالری سوزانده است، بنابراین تعریق معیاری برای سنجش میزان کالری سوزانده شده و سازندگی تمرینات ورزشی نمی باشد.

ادامه نوشته

دویدن بهتر است یا پیاده روی ؟

دویدن بهتر است یا پیاده روی ؟

 

دویدن از نظر مصرف کردن و سوزاندن کالری ،‌ از هر نوع از ورزش و تمرین بدنی دیگری سبقت می گیرد

 

 
در هنگام پیاده روی یک پا همیشه در تماس با زمین است بنابراین آسان تر است. مزایای پیاده روی از نظر سوزاندن کالری زیاد است. افرادی که پیاده روی می کنند اغلب نسبت به افراد بدون تحرک و دوندگان کمتر بیمار می شوند. مطالعه ای نشان داده که این افراد نسبت به کسانی که پیاده روی نمی کنند ۵۰ درصد کمتر به سرماخوردگی مبتلا می شوند و در ضمن  تعداد  گلبول های سفید خونشان که به ویروس ها حمله ور می شوند افزایش می یابد.

 

دویدن از طریق کاهش فشارخون ، کاهش خطر دیابت ، افزایش کلسترول خوب و کمک به آب کردن چربی مازاد بدن ، بر علل بروز بیماری قلبی تأثیر می گذارد. مطالعه دیگری نشان داده است زنانی که حداقل سه ساعت در هفته پیاده روی تند می کنند معادل زنانی که به مدت ۹۰ دقیقه در یک هفته به انجام نرمش شدید می پردازند در برابر بیماری قلبی محافظت می شوند.

 

دویدن در افرادی که به آن عادت ندارند می تواند به افزایش میزان استرس و اضطراب منجر شود اما مطالعات نشان می دهد که در طولانی مدت ، دویدن می تواند شما را در برابر استرس و افسردگی مقاوم تر کند.

 

 به نظر می رسد ورزش و تمرین ملایم در تسکین اضطراب ، بیش از ورزش های شدید موثر باشد. دویدن می تواند به افزایش فشار روی نخاع و افزایش درد کمر منجر شود. به خصوص در دوندگانی که از تکنیک صحیح استفاده نمی کنند و دارای انعطاف پذیری کم و یا طاقت ضعیف هستند.

 

 

 

مطالعه ای جدید نشان می دهد که سه ساعت پیاده روی در هفته بسیار مؤثرتر از تمرینات مربوط به کمر و پشت در کاهش درد افرادی است که از درد پشت و کمر ،‌ رنج می برند

ادامه نوشته

پیاده‌روی سریع برای پیشگیری از سرماخوردگی

پیاده‌روی سریع برای پیشگیری از سرماخوردگی

 

کلید مصون ماندن از سرماخوردگی در طول ماه‌های سرد سال،‌ ممکن است تنها ورزش مرتب باشد.

 

به گزارش هلث‌دی نیوز دیوید نیمن، عضو کالج پزشکی ورزشی آمریکا می‌گوید بررسی‌ها نشان داده‌اند که افرادی که دست کم ۴۵ دقیقه چهار بار یا بیشتر در هفته ورزش می‌کنند، ۲۵ تا ۵۰ درصد کمتر به علت بیماری از رفتن به سر کار باز می‌مانند.

 

نیمن گفت: “این کاهش در میزان بیماری بسیار بیشتر از هر مقداری است که یک دارو یا قرص می‌تواند ایجاد کند.”

 

“تنها لازم است یک جفت کفش پیاده‌روی بخرید و به پیاده‌روی بپردازید تا مصون ماندن شما از سرماخوردگی یکی از بیماری‌های شایع زمستان کمک شود.”
اما اگر از قبل سرما خورده باشید، چه باید کرد. نیمن این پیشنهادات را برای شما دارد:
اگر علائم سرماخوردگی تنها در سرتان است، و به سینه‌تان نریخته است، می‌تواند به ورزش‌تان ادامه دهید.

 

به خودتان بیش از حد فشار نیاورید. این امر به معنای آن است که ندوید: تنها پیاده‌روی کنید. بررسی‌ها نشان نداده‌اند که ورزش ملایم برای سرماخوردگی بد باشد.
اگر علائم‌تان بیشتر از حد آبریزش بینی است، در تختخواب بمانید. این توصیه برای مواردی است که سرماخوردگی به سینه‌تان ریخته است، بدن درد شدید دارید، و یا تب دارید.
بزرگ‌شدن غدد لنفاوی هم مشکل جدی‌تری را نشان می‌دهد و بهتر است استراحت کنید.
به جز موارد سرماخوردگی خفیف، در دوران بهبودی از بیماری هم بهتر است ورزش را کنار بگذارید. پیش از شروع دوباره ورزش یکی دو هفته استراحت کنید.

 

و بالاخره آخرین توصیه اینکه پیش از زدن واکسن آنفلوآنزا ورزش کنید، زیرا پژوهش‌ها نشان داده است که فعالیت جسمی در درازمدت ایمنی شما را تقویت خواهد کرد.

ادامه نوشته

ورزش شدید و کاهش حافظه

ورزش شدید باعث کاهش حافظه به خصوص در زنان می شود

مطالعات نشان می دهد که انجام ورزش های پر تحرکی مثل دوندگی و یا شنای طول استخر در زنان باعث کاهش حافظه می شود.

 

این در حالی است که ورزش های ملایم و طولانی مدتی مثل پیاده روی سریع، دو چرخه سواری در سطح جاده  باعث ارتقای توان مغز می شود.
با این توصیفات  اغلب افراد گمان می کنند که اگر کمی از چیزی خوب است ، پس زیاد آن بهتر است!!!
اما باید گفت که در این مورد وضعیت فرق می کند. شاید هم کلا میانه روی در انجام هر کاری بهترین پیشگیری برای پشیمانی در آینده  است.
ورزش های سنگین و پرتقلا عبارتند از : شنای طول استخر، ایروبیک، ورزش هایی که نیاز به ابزار ندارند مانند نرمش و شنای روی زمین(ورزش سوئدی)،دوندگی، بسکت بال، چرخه سواری روی تپه و راکت بال می باشد. ورزش های ملایم عبارتند از پیاده روی سریع، والیبال، گلف، دوچرخه سواری روی زمین هموار، تنیس تفریحی و سافت بال است.
طبق تحقیقی که صورت گرفته مشخص شده که اغلب زنانی که ورزش های سنگین انجام می دهند دچار کاهش عملکرد مغزی می شوند و در تست تمرکز و حافظه امتیاز کمتری کسب می کنند.
 البته این تحقیق نیاز به بررسی بیشتری دارد تا صحت و سقم آن به درستی مشخص شود. شاید در کنار ورزش های سنگین و پرتقلا ، بعضی از مدل های زندگی نیز وجود دارد که منجر به بروز این نتیجه ناخواسته می شود. مثلا استرس باعث کاهش عملکرد مغز و حافظه می شود.
با تمام این توصیفات عاقلانه است که در انجام هر کاری حتی ورزش ، حد تعادل را حفظ کنیم.

ادامه نوشته

جلوگیری از بیماریهای ناشی از شنا

روشهای جلوگیری از بیماریهای ناشی از شنا

 

در شنا، بدن با آب در تماس است و بنابر‌این در معرض آلودگی است. آلودگی ممکن است در اثر تماس آب با محیط مانند هوا، باد، باران و یا به وسیله‌ی شناگران ایجاد شود. در رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و دریا نیز ممکن است آب آلوده باشد. فاضلاب، فضولات حیوانی، زباله‌ها و مواد شیمیایی و صنعتی ممکن است در این آبها وجود داشته باشند. در چند سال گذشته افزایش در میزان عفونت و بیماریهای عفونی در استخرها روی داده است. متاسفانه جلوگیری از ورود باکتریها و ویروسها به استخر امکانپذیر نیست. مخصوصاً در استخرهایی که تعداد زیادی شناگر دارد میزان آلودگی بیشتر است.

 

افراد بیمار یا کسانی که در حال بهبودی هستند، باید از شنا کردن اجتناب کنند.

 

اما بسیاری از افراد چنین کاری نمی‌کنند. افراد سالم نیز آب را آلوده می‌کنند. قسمتهای تحتانی تنه در هر فردی، حاوی مقادیر کمی ‌از مواد مدفوعی است که در تماس با آب وارد آب می‌شود. به همین دلیل افراد باید پیش از ورود به آب، این قسمتها را با آب و صابون به خوبی بشویند.

 

بیماریهایی که از طریق آب آلوده ی استخر منتقل می‌شوند شامل این موارد هستند:
اسهال، اسهال خونی، وبا، تیفوئید، هپاتیت A، ژیاردیا، کریپتوسپوریدیوم، سالمونلا، شیگلا، عفونتها و التهاب در پوست، چشم گوش، بیماریهای تنفسی و…

 

عوامل بیماریزا از طریق بلع آب، تماس با چشم، بینی، دستگاه تنفسی و … ممکن است وارد شوند. اسهال یکی از بیماریهایی است که ابتلا به آن در حال افزایش است. در اثر بلع آب انواع بیماریهای اسهالی ممکن است روی دهند. شناگران نسبت به کسانی که شنا نمی‌کنند بیشتر دچار عفونتهای چشم، گوش و پوست می‌شوند. علت این رویداد بالا بودن میزان باکتریها و ویروسها در استخر است.

 

مگر کلر عوامل بیماریزا را از بین نمی‌برد؟

ادامه نوشته

افراد کم‌تحرک‌ در معرض خطر

افراد کم‌تحرک‌ در معرض خطر ابتلا به واریس هستند

 

در بسیاری از افراد، بیماری واریس پا هیچ نوع ناراحتی به وجود نمی‌آورد و بیماران فقط از ظاهر پا شکایت دارند. در گروهی، علایم خفیف تا شدید دیده می‌شود و در تعداد محدودی واریس می‌تواند عوارض خطرناکی در پی داشته باشد.
واریس را شایع‌ترین بیماری عروقی می‌دانند که حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد جمعیت را مبتلا می‌کند و بیشترین میزان شیوع واریس در زنان بین سن ۴۰ تا ۴۹ سالگی برآورد شده است.
هر ورید یا سیا‌هرگ دارای دریچه‌های کنترل‌کننده جریان خون است. واریس هنگامی ‌رخ می‌دهد که این دریچه‌ها دچار نارسایی شده باشند و به فعالیت طبیعی خود ادامه ندهند.

 

ممکن است تعداد دریچه به دلیل مادرزادی کمتر از معمول باشند و یا درست کار نکنند، یا دیوار رگ آسیب‌دیده و ضعیف‌شده باشد و اجازه ندهد لبه‌های دریچه‌ها کاملا به هم برسند و از برگشت خون جلوگیری کنند. آسیب به دریچه‌ها به دلیل لخته شدن خون در داخل رگ‌ها و فشار غیرمعمول به رگ‌ها به دلیل چاقی، حاملگی و یا زیاد ایستادن است.
کوفتگی و خستگی پا بخصوص در پایان روز و یا بعد از ایستادن به مدت طولانی، ورم پا، خارش و یا تغییر در رنگ و احتمالا زخم شدن مچ پا، درد شدید و ناگهانی و سفت شدن برآمدگی‌های واریسی به علت لخته شدن خون داخل رگ از علایم معمول واریس محسوب می‌شوند.
دکتر حسن راوری، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در گفتگو با ایسنا، سابقه خانوادگی را از علل ایجاد بیماری واریس دانست و گفت: افراد کم‌تحرک و یا افرادی که به مدت طولانی در حالت نشسته یا ایستاده هستند در هر سنی در معرض خطر واریس قرار دارند.
وی مساله جنسیت را در ایجاد واریس موثر خواند و افزود: این بیماری در زنان به دلیل دوران حاملگی و وجود هورمون‌های خاص و همچنین در افراد چاق شایع‌تر است.
دکتر راوری درجات مختلف این بیماری را به ۲‌دسته خفیف و شدید تقسیم‌بندی کرد و توضیح داد: درد مبهم در ناحیه ساق پا، سنگینی در عضلات پا به هنگام ایستادن و دردهای شبانه در پاها از علائم واریس است که در صورت عدم توجه به این علائم، کم‌کم تورم و ورم‌هایی در اندام تحتانی ایجاد خواهد شد و فرد بعد از چند ساعت ایستادن احساس می‌کند، ورم‌هایی در اطراف پا ایجاد شده است.
وی ادامه داد: با تداوم این حالت و عدم توجه به آن، ورم‌ها تبدیل به لکه‌های قهوه‌ای و سیاه‌رنگ در اطراف قوزک، مچ و ساق پا می‌شود که باز هم در صورت عدم توجه این تغییر رنگ‌ها تبدیل به زخم‌هایی تحت عنوان زخم‌های واریسی خواهد شد.وی افزود: به مرور لخته‌هایی در پا ایجاد می‌شود که بسیار خطرناک بوده و تنها با سونوگرافی قابل مشاهده هستند.

ادامه نوشته