مجله پزشکی

بیماری پارکنیسون روش حرکت شما را تحت تأثیر قرار می دهد و زمانی رخ می دهد که مشکلی برای سلول های خاص عصبی رخ دهد. به طور معمول این سلول های عصبی یک ماده شیمیایی مهم به نام دوپامین می سازند که به قسمتی از مغز پیامی را برای کنترل حرکت صادر می کنند این ماده به ماهیچه ها کمک می کند که به نرمی حرکت کنند و آن چه شما از آن ها می خواهید انجام دهند. در زمان ابتلا به پارکنیسون این سلول های عصبی شکسته می شوند و دوپامین به میزان کافی وجود ندارد و شما برای حرکت هایی که می خواهید انجام دهید با مشکل مواجه می شوید.

بیماری پارکنیسون پیش رونده است. به این معنی که در طول زمان بدتر می شود. اما این روند معمولاً به کندی و در طول سالیان رخ می دهد. البته درمان های خوب و مناسبی وجود دارد که به شما برای داشتن یک زندگی کامل کمک می کنند.

چه چیزی باعث بیماری می شود؟
هیچ کس به درستی نمی داند چرا این سلول ها شکسته می شوند اما دانشمندان با انجام مطالعات بسیار به دنبال پاسخ این سوال هستند. آن ها علل متحمل بسیاری مثل افزایش سن و سموم موجود در محیط را بررسی می کنند.

به نظر می رسد در بعضی افراد، ژن های غیر عادی باعث بیماری می شود اما تاکنون مدرک کافی در این زمینه وجود نداشته است.

نشانه های بیماری چه هستند؟
4 نشانه اصلی بیماری عبارت هستند از:

1- رعشه؛ یعنی لرزش و ارتعاش بدن. رعشه بر دست ها، بازوها، پاها و سر شما موثر است.

2- خشکی عضلات

3- کندی حرکات

4- مشکلاتی در تعادل و راه رفتن

افراد معمولاً در سنین 50 تا 60 سالگی نشانه ها را بروز می دهند اما در بعضی افراد این مسئله زودتر آغاز می شود.

رعشه اولین نشانه ای است که شما متوجه اش می شوید و یکی از معمول ترین نشانه های بیماری است. گرچه همه ی افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، این نشانه را ندارند و مهم تر از آن این که هر فرد مبتلا به پارکنیسون لزوما این نشانه را بروز نمی دهد.

رعشه اغلب در یک بازو یا پا و یا یک طرف بدن شروع می شود و احتمالاً زمانی که بیدار هستید اما بازوها یا پای آسیب دیده را حرکت نمی دهید بدتر می شود. به عبارتی زمانی که خوابید و یا عضو مصدوم را حرکت می دهید بهتر می شود.

در طول زمان، بیماری همه عضلات بدن را تحت تأثیر قرار می دهد و می تواند باعث مشکلاتی مثل بلع مشکل و یا یبوست شود. در مرحله بعدی فرد مبتلا به بیماری چهره ای بی حالت پیدا می کند و در صحبت کردن دچار مشکلاتی می شود. بعضی افراد دچار کاهش مهارت های روانی (دمانس) می شوند.

بیماری پارکنیسون چگونه تشخیص داده می شود؟
پزشک شما سوالاتی راجع به وضعیت شما، نشانه ها و وضعیت سلامت گذشته ی شما می پرسد و آزمایش های عصب شناختی را انجام می دهد. آزمایش عصب شناختی شامل سوالاتی است که نشان دهنده ی میزان عملکرد مناسب اعصاب شما است. به عنوان مثال، پزشک  حرکت شما را بررسی می کند، قدرت عضلات و واکنش های شما را می سنجد و بینایی شما را معاینه می کند. در برخی موارد از شما می خواهد که دارویی را امتحان کنید. اثر بخشی و عملکرد دارو به وی کمک می کند تا بفهمد که شما مبتلا به بیماری هستید یا نه. به علاوه او راجع به حال و حوصله ی شما نیز سوالاتی می پرسد.

البته هیچ آزمایش خون و یا تستی وجود ندارد که به کمک آن پزشک به وجود و یا عدم بیماری پی ببرد. اما آزمایشاتی هست که به پزشک کمک می کند بیماری های دیگری را که می تواند باعث این نشانه ها شود تشخیص دهد. به عنوان مثال ممکن است شما یک آزمایش MRI داشته باشید تا احتمال سکته و تومور مغزی بررسی شود.

چگونه درمان می شود؟
در حال حاضر درمان خاصی برای پارکنیسون وجود ندارد. اما انواع مختلفی از داروها هستند که می توانند نشانه ها را کنترل کنند و به زندگی آسان تر همراه با بیماری کمک کنند.

اگر نشانه ها خفیف باشند، نیازی به درمان نیست. پزشک شما ممکن است ارائه نسخه را به زمان بروز نشانه ها موکول کند و بعد در صورت بدتر شدن بیماری میزان دارو را تغییر می دهد.

به علاوه ممکن است مجبور به مصرف چندین نوع دارو به صورت هم زمان باشید تا بیماری به طور کامل کنترل شود.  Levodopa (لوُدوپا) که L- dopa  هم نامیده می شود بهترین دارو برای کنترل نشانه های بیماری است. اما ممکن است در صورت مصرف در زمان طولانی و یا دوز بالا باعث ایجاد مشکلاتی شود.

گاهی پزشکان در مراحل اولیه بیماری از داروهای دیگری استفاده می کنند که استفاده از لوُدوپا را  به تأخیر می اندازد. اما سایر داروها به اندازه لوُدوپا در کنترل نشانه ها موثر نیستندوو به علاوه دارای اثرات جانبی هستند.

تصمیم راجع به این که چه موقع مصرف دارو شروع شود و چه دارویی اول استفاده شود برای هر فرد مبتلا، متفاوت است. پزشک شما به شما کمک می کند که انتخاب  درستی داشته باشید.

در برخی موارد درمانی تحت عنوان تحریک عمیق مغزی به کار گرفته می شود. به این منظور جراح سیم هایی را در مغز شما جایگزین می کند. سیم ها پیام های الکتریکی جزئی را به قسمتی از مغز شما ارسال می کند که حرکت را کنترل می کند. این پیام های جزئی به آن قسمت از مغز کمک می کند تا بهتر عمل کند.

کارهایی بسیاری هست تا در خانه انجام دهید و در حد امکان مستقل و سالم باشید.

غذاهای سالم بخورید، به میزان نیاز استراحت کنید، از انرژی خود عاقلانه استفاده کنید و تمرینات منظمی را هر روز انجام دهید.

ورزش درمانی و کار درمانی هم می تواند مفید باشد.

بیماری پارکنیسون چگونه زندگی را تحت تأثیر قرار می دهد؟
تشخیص این که شما به یک بیماری بلند مدت پیش رونده مبتلا هستید، زندگی شما را تغییر می دهد. طبیعی است اگر مجموعه ای از احساسات متفاوت را داشته باشید ممکن است احساس عصبانیت، نگرانی و غم کنید و یا راجع به آن چه پیش روی شما است نگران باشید. توضیحات بعدی کمک می کند تا مسائل کوچکی را در ذهن داشته باشید.

هیچ کس به درستی نمی داند که بیماری شما چگونه پیش می رود اما به طور معمول این بیماری به آهستگی پیشرفت می کنند. بسیاری از افراد سال های طولانی تنها با نشانه ی اصلی مثل رعشه در یک دست زندگی می کنند.

بسیاری از افراد مبتلا به پارکنیسون می توانند برای زمان طولانی با این بیماری فعالیت کنند و البته این کار را می کنند. هر چند وقتی بیماری بدتر می شود، شما باید روش کارتان را عوض کنید. می توانید در باره این که چگونه خود را تطبیق دهید (از پزشک) کمک بگیرید.

مهم این است که در مراقبت های سلامت خود نقش کلیدی داشته باشید. هر چه می توانید راجع به بیماری اطلاعات کسب کنید در همه ی جلسات درمانی حاضر شوید و هر چه پزشک تان می گوید انجام دهید.

افسردگی در افراد مبتلا به پارکنیسول طبیعی است. اگر خیلی غمگین و یا ناامید هستید برای دیدار با یک مشاور با پزشک تان صحبت کنید. داروهای ضد افسردگی هم مفید هستند.

دانستن این که تنها نیستید بسیار مفید است. از پزشک خود راجع به گروه های حمایتی بیماری سئوال کنید و یا به گروهای آنلاین بپیوندید.

بیماری پارکنیسول علاوه بر فرد مبتلا بر نزدیکان وی هم موثر است. پس مطمئن شوید که آن ها را هم در تصمیم گیری ها سهیم می کنید. به آن ها کمک کنید که راجع به بیماری اطلاعات کسب کنند و حمایت های لازم را دریافت کنند.

ترجمه: ریحانه حمیدی فر – سایت تبیان

Parkinson’s Disease & Movement Disorder
Parkinson's disease is the 2 nd most common neurodegenerative disorder after Alzheimer's disease. A recent study showed that Parkinson's disease occurs as commonly as in the West. Three out of every thousand individuals, aged 50 years and above, have this disease.

As population continues to age, the number of people with Parkinson's disease and movement disorders, such as essential tremor, dystonia, chorea and myoclonus will rise. As with many other medical conditions, these diseases currently do not have a cure. However, there are effective treatments available to control symptoms and improve daily function. Minimally invasive surgery is also available to treat patients with advanced disease.

The Parkinson's disease and Movement Disorders Programme emphasises the provision of comprehensive clinical services coupled with strong research initiatives. A multi-disciplinary team of neurologists, neurosurgeons and therapists work together to provide the care that is currently accepted widely as most effective.

What Is Parkinson's Disease?

The symptoms of Parkinson's disease are caused by degeneration of a structure of the brain called the substantial nigra. This causes a lack of a neurotransmitter called dopamine.

Parkinson's Disease

The major symptoms of Parkinson's disease include:

Shaking of arms or legs when at rest
Stiffness of arms, legs or body
Slowness of movement and walking
Stability problems when walking or standing
Other common signs include an expressionless face (masked faces), softer voice, smaller handwriting, drooling of saliva, difficulty swallowing and walking difficulties. There is no simple laboratory test to diagnose Parkinson's disease and doctors make the diagnosis based on a set of symptoms and signs.

Treatment For Parkinson's Disease

Parkinson's disease is a slowly progressive disorder. There is currently no cure. However, there are effective medications that can improve the symptoms of the disease. Your doctor will be able to recommend the most appropriate medications depending on your symptoms, age and other medical conditions. Treatment has to be individualised and medications that are suitable for one patient may not be ideal for another. For patients with more advanced disease, limited neurosurgery called deep brain stimulation may further improve symptoms. This involves the implantation of a wire into the brain to electrically stimulate that area.

What Are Movement Disorders?

Movement disorders refer to a group of neurological conditions that result in disorders of normal body movements. This may refer to conditions that slow down body movements such as Parkinson's disease or conditions that are associated with abnormal or increased body movements.

The disorders we often see in our movement disorders clinics include:

Ataxia
Impaired ability to coordinate voluntary movements that may result in problems with walking and balancing.

Chorea
Jerky, irregular, relatively rapid, involuntary movements that can affect the face or limbs.

Dystonia
Slow, twisting, involuntary movements associated with forceful muscle contractions or spasms. This may affect the eyes (blepharospasm), muscles of the face, jaws, neck, upper limbs and/or lower limbs. At times these spasms occur on performing a specific task such as writing (writer's cramps).

Hemifacial spasms
Involuntary twitching or spasms that affect one half of the face, including the eye muscles, resulting in uncontrollable eye closure.

Myoclonus
Brief, involuntary, jerk-like twitching or contractions of muscles.

Myokymia
Fine persistent quivering or rippling of muscles.

Tremors
Rhythmic, involuntary, to-and-fro shaking movements that often affect the arms, hands or head

Tics
Repetitive, purposeless muscle movements (motor tics) or vocalisations (vocal tics) that arise from an irresistible urge that is temporarily relieved following the execution of the movement or vocalisation.

These abnormal movements may arise from a variety of diseases and careful evaluation is necessary to determine the underlying cause.

Treatment For Movement Disorders

After the type of abnormal movement has been classified the cause established, the next step is to reduce the frequency or severity of these movements so as to improve function or reduce discomfort. Oral medications are the main type of treatment used to control these movements. For some of these disorders such as facial spasms or dystonia, botulium toxin injections may be useful to relieve the symptoms.

Research

Research is a major emphasis of this Programme at the National Neuroscience Institute. Areas of research include:

clinical drug trials on new medications to treat Parkinson's disease
genetic studies of patients with Parkinson’s disease or other
movement disorders
epidemiological studies on the occurrence of these disorders ]
and the risk factors for these conditions
clinical studies to better characterize and understand these
disorders radiological studies (neuro imaging) of movement disorders
laboratory research on animal and cell models of movement
disorders
Bother patient-based and laboratory- based research are conducted at the Institute under strict ethical guidelines. Doctors and scientists work together closely to understand the causes and find better means to treat patients with Parkinson's disease and other movement disorders. patients who are interested to participate in these research initiatives are encouraged to approach their treating doctors.

*مطالب مرتبط:

توصيه هاي تغذيه‌اي در پارکينسون

جلوگيري از آلزايمر با مواد غذايي